Pancernik Andriej Pierwozwannyj
Austro-Węgry Francja Niemcy Japonia Rosja Stany Zjednoczone  Wielka Brytania Atlantyk Bałtyk Morze Śródziemne Artykuły i teksty Linki Bibliograf Autor strony
	Wyporność standardowa	17 400 t.
	Wyporność bojowa	18 600 t.
	Wymiary	Długość	140,2 m,
		Szerokość	24,38 m,
		Zanurzenie	7,92 m .
	Uzbrojenie	w roku 1912 r.                               w 1916 roku    4 działa 305 mm L 40,                   4 działa 305 mm L 40,    14 dział 203 mm L 50,                   14 dział 203 mm L 40,     20 dział 75 mm,                            12 dział 120 mm L 45,     20 dział 47 mm,                             4 działa 47 mm L 43     2 w. tor. 450 mm                           4 ckm 7,62 mm                                                         2 w. torp. 450 mm.
	Pancerz	Burta		102-215 mm,
		Pokład		76 mm,
		Wieże		250 mm,
		Stanowisko dowodzenia		200 mm.
		Działa 203 mm		175 mm,
	Napęd	2 silniki parowe potrójnego rozprężania 17 500 KM. 2 śruby.
	Prędkość	18 węzłów,
	Zasięg	2 100 mil przy 12 węzłach.
	Paliwo	3 100 t węgla.
	Załoga	956 ludzi.
	Pancernik był budowany według projektu z roku 1903, będącego rozwinięciem pancerników  typu „Borodino”. Stępkę położono 28 kwietnia 1905 roku, w stoczni Novoe Admiralteystvo ST.  Petersburg . Zwodowano 7 października 1906 roku, a oddano do służby 30 kwietnia 1912 roku.  Już w  trakcie budowy zmieniono maszty na stosowane w marynarce amerykańskiej.  Okręt w czasie wojny działał na Bałtyku. W roku 1916 pancernik przechodzi modernizację  uzbrojenia,  wymieniono przestarzałe działa 75 mm, na nowocześniejsze 120 mm. Pancernik w  czasie wojny  często uczestniczył w osłonie zespołów minowych na podejściach do Zatoki  Fińskiej  i  Narewskiej.  Po upadku caratu został przejęty przez bolszewików i uczestniczył między innymi   13 czerwca  1919 roku w ataku na forty nadbrzeżne zdobyte przez białych. Wspierał atak ogniem  swych dział.   Od 22 czerwca 1919 roku okręt był często atakowany przez brytyjskie samoloty w bazie  Kronsztad.  W nocy z 17 na 18 sierpnia 1919 roku baza została zaatakowana przez 8 kutrów torpedowych i 2    wodnosamoloty, w wyniku ataku pancernik odniósł tak ciężkie uszkodzenia że nie był już  naprawiany.  Wpływ na tę decyzję miał również wiek i stan techniczny okrętu.  Pancernik pocięto  na złom w 1923 roku.