Pancernik Asahi
Austro-Węgry Francja Niemcy Japonia Rosja Stany Zjednoczone  Wielka Brytania Atlantyk Bałtyk Morze Śródziemne Artykuły i teksty Linki Bibliograf Autor strony
	Wyporność standardowa	14 850 t.
	Wyporność bojowa	15 453 t.
	Wymiary	Długość	129,6 m
		Szerokość	23 m
		Zanurzenie	8,55 m
	Uzbrojenie	4 działa 305 mm L/40 Mk II                     14 dział 152 mm L/40                     20 dział 76 mm L/40                     6 dział 47 mm L/43                     6 dział 42 mm L/40
	Pancerz	Burta		152-225 mm
		Pokład		102 mm
		Wieże		254 mm
		Stanowisko dowodzenia		356 mm
		Barbety		356 mm
		Kazamaty		152 mm
	Napęd	2 silniki parowe potrójnego rozprężania. 14 000 KM , 2 śruby.
	Prędkość	18 węzłów
	Zasięg
	Paliwo
	Załoga	836 ludzi.
	Pancernik tak jak wiele okrętów z początków budowy cesarskiej marynarki został zbudowany w  Wielkiej Brytanii, konstrukcja jego była wzorowana na brytyjskich pancernikach z tego okresu.  „Asahi” został zamówiony jako przeciwwaga dla Chińskich pancerników pochodzących z Niemiec.  Stępkę jego położono 1 sierpnia 1898 roku w stoczni Brown & Thompson, Clydebank.  Wodowanie nastąpiło 13 marca 1899 roku, a ukończenie budowy 31 lipca 1900 roku. Przybycie  okrętu do Japonii nastąpiło po opóźnieniu spowodowanym wejściem pancernika na mieliznę.  W wojnie z Chinami „Asahi” już nie wziął udziału, za to wykazał się dużą aktywnością w wojnie  rosyjsko-japońskiej. Uczestniczył w blokadzie Port Artur , walczył z rosyjskimi pancernikami w  bitwie na Morzu Żółtym gdzie został trafiony pociskiem rosyjskim, na koniec uczestniczył w  największej bitwie tamtego okresu, bitwie Cuszimskiej gdzie został trafiony 9 pociskami.  Gdy wybuchła pierwsza wojna światowa, pancernik przestał być jednostka bojową. Od roku 1914  służył jako okręt szkolny. Trzy lata później przeszedł pierwszą modernizację podczas której  wymieniono brytyjskie działa na japońskie.  W 1921 roku został ponownie wcielony do floty bojowej jako pancernik obrony wybrzeża, pełnił  tą służbę do 1923 roku, kiedy to został pozbawiony uzbrojenia i po wymianie kotłów został  przeklasyfikowany na okręt bazę. Wyporność jednostki wynosiła po tym przeklasyfikowaniu 11  440 t, a prędkość spadła do 12 węzłów.  W roku 1938 ponownie udał się na przebudowę, tym razem rozpoczął służbę jako jednostka  warsztatowa, tak dotrwał do 25 maja 1942 roku, kiedy to wpłyną niedaleko Wietnamu pod  wyrzutnię torpedowe amerykańskiego okrętu podwodnego „Salmon”. Dawny pancernik został  storpedowany i zatoną na Morzu Chińskim 100 mil od wybrzeża Wietnamu.