Krążownik Liniowy Derfflinger
Austro-Węgry Francja Niemcy Japonia Rosja Stany Zjednoczone  Wielka Brytania Atlantyk Bałtyk Morze Śródziemne Artykuły i teksty Linki Bibliograf Autor strony
	Wyporność standardowa	26 600 t
	Wyporność bojowa	31 200 t
	Wymiary	Długość	210,4 m
		Szerokość	29 m
		Zanurzenie	9,2 m
	Uzbrojenie	8 dział 305 mm L/50                    12 dział 150 mm L/40                    8 dział 88 mm L/45                    4 wt 500 mm
	Pancerz	Burta		300 mm
		Pokład		50-80 mm
		Wieże		270 mm
		Stanowisko dowodzenia		300 mm
		Barbety		280 mm
		Kazamaty		150 mm
	Napęd	2 turbiny parowe, 14 kotłów parowych, 72 000 KM
	Prędkość	27,5 węzła
	Zasięg
	Paliwo	3 700 ton węgla + 1000 ton ropy
	Załoga	1136 ludzi
	Krążownik liniowy "Derfflinger". Okręt zbudowany w stoczni Blohm & VoB Hamburg. Stępkę  położono w styczniu 1912 roku, wodowanie nastąpiło 12 lipca 1913 roku, budowę zakończono 1  września 1914 roku. Chociaż nie wykończony 30 lipca 1914 roku skierowany do Kiel.  20  listopada 1914 roku przeprowadza pierwszą operację bojową na północ od Helgoland. 16 grudnia  1914 r. uczestniczy w operacji J2 mającej na celu ostrzał miasta i portu Hertlepool, bronionego  przez baterie nadbrzeżne 3 x 152 m i 18 x 102 mm. Obrona portu posiadała również 18 w. torp. 450 mm.   20 stycznia 1915 roku rozegrała się bitwa na Dogger Bank w której Derfflinger odniósł niewielki  uszkodzenia, naprawiany do 14 lutego. 28 czerwca awaria turbin. W sierpniu 1915 roku  Derfflinger jest używany do testów w alternatywnym sterowaniu okrętem.  25 kwietnia 1916  roku bombarduje Yarmouth i Lowestoft.  30 maja 1916 roku dochodzi do największej bitwy w  historii pancerników, do bitwy Jutlandzkiej. W pierwszej fazie bitwy celem przydzielonym i ostrzeliwanym przez Derfflingera jest brytyjski krążownik liniowy Princess Royal.  Sam okręt zostaje pominięty w brytyjskim podziale celów.  Okręt jest na spółkę z Seydlitz sprawcą zatopienia brytyjskiego krążownika liniowego  Queen Mary. Derfflinger prowadzi szarżę krążowników liniowych na całą flotę brytyjską, gdy okręty niemieckie zostały odcięte od swych baz. Atak się nie powodzi, a przynosi wielkie straty. Okręt w  bitwie zostaje trafiony 17 ciężkimi pociskami, traci całą artylerię, ginie 157 członków załogi.  Naprawiany do 15 października 1916 roku. 24 listopada zostaje z resztą floty internowany w  Scapa Flow gdzie ulega samozatopieniu 21 czerwca 1919 roku. Wrak wydobyty w 1939 roku,  pocięty na złom w 1946 rok.