Pancernik Dreadnought
Austro-Węgry Francja Niemcy Japonia Rosja Stany Zjednoczone  Wielka Brytania Atlantyk Bałtyk Morze Śródziemne Artykuły i teksty Linki Bibliograf Autor strony
	Wyporność standardowa	10 886 t
	Wyporność bojowa
	Wymiary	Długość	104,5 m
		Szerokość	19,5 m
		Zanurzenie	8,1 m
	Uzbrojenie	4 x 318 mm MLR                                   6 x 57 mm, 6 pdr                                   10 x 47 mm 3 pdr                                   2 w.t. 356 mm
	Pancerz	Burta		203-356 mm
		Pokład		63-76 mm
		Wieże		356 mm
		Stanowisko dowodzenia		356 mm
		Cytadela		279-356 mm
	Napęd	2 maszyny parowe, 12 kotłów parowych, 8210 KM
	Prędkość	13,5 węzła.
	Zasięg	5 700 mil / 10 w.
	Paliwo	1200 ton węgla, maksymalnie 1800 ton węgla
	Załoga
	Pancernik zbudowany w stoczni Pembroke DY, stępkę położono 10-09-1870 roku, wodowanie  nastąpiło  8-03-1875  roku, budowę ukończono 15-02-1879 roku.  Okręt zbudowany jako jeden z pierwszych wieżowych pancerników, początkowo rozpoczęty jako  trzecia jednostka  typu „Dewastation” miał nosić nazwę „Fury”, jednak po wypadku „Captain”  konstrukcję okrętu zmieniono do tego  stopnia że wyodrębniono nowy typ pancernika.  W latach 1897-1898 okręt przeszedł modernizację podczas której podniesiono między innymi  kominy.  Okręt został sprzedany na złom 14 lipca 1908 roku firmie Ward, pocięty na złom w 1909 roku.