Pancernik Fuji
Austro-Węgry Francja Niemcy Japonia Rosja Stany Zjednoczone  Wielka Brytania Atlantyk Bałtyk Morze Śródziemne Artykuły i teksty Linki Bibliograf Autor strony
	Wyporność standardowa	12 320 t
	Wyporność bojowa	12 533 t
	Wymiary	Długość	125,5 m
		Szerokość	22,4 m
		Zanurzenie	8 m
	Uzbrojenie	rok 1897                                rok 1900                      4 działa 305 mm L/40 Mk I    4 działa 305 mm L/40 Mk I            10 dział 152 mm L/40            10 dział 152 mm L/40                   20 dział 47 mm L/43              16 dział 76 mm L/40                      4 działa 42 mm L/40              4 działa 47 mm L/43                      5 w. torp 457 mm                  4 działa 42 mm L/40                                                                  5 w. torp 457 mm                                        rok 1910 4 działa 305 mm L/40 Mk I 10 dział 152 mm L/40 6 dział 76 mm L/40 4 dział 47 mm L/43 4 działa 42 mm L/40 5 w. torp 457 mm
	Pancerz	Burta		406 mm
		Pokład		50 mm
		Wieże		152 mm
		Stanowisko dowodzenia		356 mm
		Barbeta		356 mm
		Kazamaty		152 mm
	Napęd	2 silniki parowe potrójnego rozprężania 13 500 KM, 2 śruby
	Prędkość	18 węzłów
	Zasięg
	Paliwo
	Załoga	637 ludzi
	Okręt został zbudowany w ramach programu rozbudowy floty mającemu przeciwstawić się  Chinom. „Fuji” miał być przeciwwagą dla chińskiego pancernika „Chen-Yuan”. Po zdobyciu tego  okrętu wzorując się na tej byłej niemieckiej konstrukcji postanowiono zbudować podobną  jednostkę. Nie mając własnych stoczni zlecono budowę okrętu doświadczonym stocznią  brytyjskim. Stępkę położono w stoczni Thames Iron Works, London 1 sierpnia 1894 roku,  zwodowano 31 marca 1896 roku, budowę zakończono 17 sierpnia 1897 roku. Pancernik był  jednym z dwóch budowanych dla Japonii, bliźniacza jednostka nosiła nazwę „Yashima”. Po  modernizacji uzbrojenia okręty te tworzyły rdzeń floty japońskiej w wojnie rosyjsko-japońskiej  1904-1905.  9 lutego 1904 roku pancernik brał udział w ostrzale Port Artur, podczas którego otrzymał 2  trafienia rosyjskimi pociskami. W ponownym ostrzale rosyjskiej bazy 22 marca miał więcej  szczęścia, wyszedł z walki bez uszkodzeń. 10 sierpnia 1904 roku bierze udział w bitwie na Morzu  Żółtym. W bitwie Cuszimskiej 27 maja 1905 roku pancernik otrzymuje 11 trafień rosyjskimi  pociskami, natomiast jemu przypisuje się zatopienie rosyjskiego pancernika „Borodino”.