|
|
|
Pancernik Indiana
|
|||
|
|
|
|
|||
|
Wyporność
standardowa |
10 288 t | ||||
|
Wyporność
bojowa |
11 622 t | ||||
|
Wymiary |
Długość |
106,9 m | |||
|
Szerokość |
21,1 m | ||||
|
Zanurzenie |
7,3 m | ||||
|
Uzbrojenie |
4 x 305 mm L/35
Mark 1 8 x 203 mm L/35 Mark 3 6 x 152 mm L/40 Mark 3 20 x 6 pdr (57 mm) Marks 1 through 13 L/40 6 x 1 pdr (37 mm) Marks 1 through 15 L/20 6 w. torp. 457 mm |
||||
|
Pancerz |
Burta |
457 mm | |||
|
Pokład |
76 mm | ||||
|
Wieże |
305 mm | ||||
|
Stanowisko
dowodzenia |
254 mm | ||||
|
|
|
||||
|
|
|
||||
|
Napęd |
2 maszyny parowe potrójnego rozprężania, 6 kotłów parowych, 9 000 KM | ||||
|
Prędkość |
15 węzłów | ||||
|
Zasięg |
400 ton węgla, maksymalnie 1240 ton | ||||
|
Paliwo |
|
||||
|
Załoga |
473 ludzi |
||||
|
|
|
||||
| Stępkę
położono w stoczni William Cramp &
Sons w Filadelfii 7 maja 1891 roku, wodowanie nastąpiło 28
lutego 1893 roku,
matką chrzestną była panna Jessie Miller córka prokuratora
generalnego Stanów
Zjednoczonych. Budowę ukończono 20 listopada 1895 roku. Pancernik wziął
udział
w wojnie Hiszpańsko-Amerykańskiej 1898 roku. 12 maja uczestniczy w
bombardowaniu San Juan. Okręt uczestniczył w bitwie pod
Santiago, 3 lipca 1898
roku. Do roku 1903 na pokładzie „Indiany”
odbywają praktyki morskie słuchacze
Akademii Marynarki Wojennej. W tym samym roku wycofana do
rezerwy z której
została przywrócona do służby w styczniu 1906 roku.
Ponownie odbywa rejsy z
słuchaczami Akademii tym razem do Europy, między innymi na Morze
Śródziemne. 22
czerwca 1911 roku w Irlandzkim Queenstown okręt oddał 21 salw z okazji
koronacji króla George V. 23 maja 1914 roku
ponownie zostaje wycofany do
rezerwy, by powrócić do służby 23 maja 1917 roku
jako okręt szkolny
artylerzystów w Nowym Yorku. Ostatecznie zostaje
skierowany do Filadelfii gdzie
31 stycznia 1919 roku zostaje wycofany do rezerwy, a 29 marca
1919 roku
skreślony z listy floty. Zatopiony podczas testowania bomb
lotniczych w
listopadzie 1920 roku . 19 marca 1924 roku kadłub okrętu został
sprzedany na
złom. |
|||||
