Pancernik Iowa BB-4
Austro-Węgry Francja Niemcy Japonia Rosja Stany Zjednoczone  Wielka Brytania Atlantyk Bałtyk Morze Śródziemne Artykuły i teksty Linki Bibliograf Autor strony
	Wyporność standardowa	11 400 t
	Wyporność bojowa	12 650 t
	Wymiary	Długość	110,45 m
		Szerokość	22 m
		Zanurzenie	7,32 m
	Uzbrojenie	4 x 305 mm L/35,                                   8 x 203 mm L/35,                                   6 x 102 mm L/40,                                   20 x 57 mm L/43,                                   4 x 37 mm L/23,                                   4 w. torp 457 mm
	Pancerz	Burta		356 mm
		Pokład		60 mm
		Wieże		430 mm
		Stanowisko dowodzenia		254 mm
		Barbety		381 mm
	Napęd	2 maszyny parowe, 5 kotłów porowych, 11 000 HP
	Prędkość	16,5 węzła
	Zasięg
	Paliwo	1800 ton węgla
	Załoga	656 ludzi
	Pancernik zbudowany w stoczni Krampa w Filadelfii, stępkę położono 5-8-1893 roku, wodowanie  nastąpiło 28-3-1896 roku, budowę ukończono 16-6-1897 roku. Był czwartym pancernikiem tak  zwanej „Nowej floty”, w rok po wejściu do służby 3-7-1898 roku brał udział w zniszczeniu  hiszpańskich krążowników w bitwie pod Santiago de Cuba. Bitwa wykazała że działa 305 mm nie  były najlepszą konstrukcją. W 1909 roku okręt przechodzi modernizację artylerii, między innymi  przebudowano wieże artylerii głównej i zlikwidowano artylerię małego kalibru dodając na ich  miejsce 4 działa 102 mm. W 1919 roku „Iowa” została przebudowana na okręt cel. Zatonęła  podczas szkolenia 23-3-1923 roku.