Japonia

Fuji Cin-Ien Yashima Mikasa Asahi Hatsuse Shikishima Katori Kashima Satsuma Aki Kawachi Settsu Fuso Yamashiro Hyuga Ise Nagato Mutsu Kongo

Marynarka Wojenna Cesarstwa Japonii musiała dokonać olbrzymiego skoku technologicznego. Będąc krajem żyjącym jeszcze jak w średniowieczu Japonia by sprostać czasom, które nadeszły wkroczyła w erę "żelaza" bardzo szybko. Ponieważ nie posiadano własnych stoczni i odpowiednich technologii, początkowo by przeciwstawić się ewentualnemu najeźdźcy budowano okręty w stoczniach Angielskich. Rozwój przemysłowy Japonii nastąpił po tak zwanej rewolucji burżuazyjnej 1863 roku. Pod koniec XIX wieku Chiny zakupiły od Niemców 2 pancerniki, spowodowało to złożenie zamówienia na podobne okręty przez Japonię w stoczniach angielskich. Były to okręty typu Fuji wzorowane na angielskim typie Royal Sovereign. Okręty te budowano w latach 1894-1897 dlatego nie mogły wziąć udziału w konflikcie, który wybuchł między Japonią i Chinami w 1894 roku. Japonia mając do dyspozycji 7 krążowników pancernych, 3 krążowniki, 9 kanonierek i 45 torpedowców zaatakowała Chiny w Korei i Mandżurii. Przy sprawnym działaniu swej floty japończycy opanowali Półwysep Liaotuński z główną bazą floty chińskiej Port Artur. Były to duże sukcesy biorąc pod uwagę, że flota chińska liczyła 2 pancerniki, 6 krążowników pancernych, 4 krążowniki, 6 kanonierek i 17 torpedowców. W 1895 roku podpisano traktat pokojowy z Chinami na mocy, którego Japonia zatrzymuje swe zdobycze, jednak mając zbyt słabą flotę by przeciwstawić się flotą Francji, Niemiec i Rosji pod naciskiem tych państw musiała opuścić Półwysep Liaotuński i Port Artur. Doceniając wagę okrętów pancernych Japonia złożyła zamówienia na następne okręty w stoczniach angielskich. Drugim typem okrętów był Shikishima liczący 3 jednostki, trochę odmienny od pozostałych Asahi , oraz Hatsuse i Shikishima , będący pochodnym od typu angielskiego Majestic. Okręty te budowano w latach 1897-1900. Typ Koshima mający wyporność ponad 15 000 t był następnym typem z Anglii, liczącym 2 jednostki. Drugim okrętem był Katori. Ostatnim okrętem z angielskich stoczni był Mikasa. Pierwszymi pancernikami zbudowanymi w Japonii były okręty typu Aki a zarazem były to ostatnie pancerniki starego typu w tym kraju. Pierwszym dreadnought był pancernik Kawashi wypierający 20 823 t. i mający uzbrojenie złożone z 12 dział 305 mm i 10 dział 152 mm. Budowę ich rozpoczęto w 1909 roku, czyli już po bitwie Cuszimskiej. Na początku XX wieku polityka Japonii kierowała się w stronę Anglii jako swego sojusznika, w 1902 roku podpisano układ sojuszniczy, w którym zawarto umowę, że w wypadku wybuchu wojny z Rosją Anglia pozostanie neutralna. Ta wojna wybuchła już wkrótce w roku 1904, a dokładnie 9 lutego 1904 roku zaskakującym atakiem na bazy marynarki rosyjskiej w Port Artur i Czemulpo, taktyka, która nam coś przypomina. W walkach o Port Artur zginął rosyjski dowódca floty Oceanu Spokojnego wiceadmirał Stiepan Makarow, poległ na pokładzie swego okrętu flagowego, Pietropawłowsk który zatonął na minach. Flota japońska poniosła na minach też spore straty, zatonęły między innymi pancerniki Yashima i Hatsuse. Dowództwo rosyjskie ułatwiło Japonii prowadzenie wojny zdejmując załogę i uzbrojenie z ocalałych okrętów by wykorzystać je do obrony lądowej bazy. W tym samym czasie organizowano na Bałtyku 2 Eskadrę Oceanu Spokojnego, która po oczekiwaniu na wcielanie nowych okrętów wyruszyła 15 października 1904 roku. Po ośmiomiesięcznym rejsie eskadra dotarła do Cieśniny Koreańskiej, gdzie doszło do bitwy z flotą Japonii. W bitwie tej nazywanej Cuszimską Rosja straciła wszystkie swe pancerniki, 6 zostało zatopionych i dwa zdobyte przez Japończyków. Zostały wcielone w skład floty japońskiej, dawny Orioł jako Iwami oraz pancernik Imperator Nikołaj I. Wydarzenia te rozegrały się w dniach 27-28 maja 1905 roku. W skład floty japońskiej weszły jeszcze rosyjskie pancerniki Pierieswiet jako Sagami i Połtawa, obydwa zdobyte w Port Artur. Notabene te dwa wróciły pod banderę Rosji w marcu 1916 roku, gdy Rosja była sojusznikiem Japonii. Po traktacie pokojowym podpisanym za pośrednictwem USA Japonia zajęła Port Artur oraz południowy Sachalin. Gdy strzały umilkły nad Pacyfikiem Japonia przystąpiła do dalszej rozbudowy floty, jakościowej i ilościowej. W roku 1912 przystąpiono do budowy 2 nowych pancerników typu Fuso. 23 sierpnia 1914 roku Japonia wypowiedziała wojnę Niemcom i przesłała im ultimatum w którym żądała rozbrojenia wojsk niemieckich na Dalekim Wschodzie i oddania Japonii kolonii niemieckich w tym rejonie . W Chinach stacjonowała niemiecka eskadra krążowników admirała Graf Spee z dwoma jej najsilniejszymi okrętami Gneisenau i Scharnhorst, po wybuchu wojny eskadra wypłynęła na ocean by niszczyć żeglugę angielską. Okręty japońskie uczestniczyły w poszukiwaniu zespołu niemieckiego, po jego zniszczeniu przez Brytyjczyków okręty zajęły się osłoną dostaw dla wojsk na kontynencie azjatyckim. W tym czasie przystąpiono do budowy pancerników typu Ise, okręty te zostały w okresie II wojny światowej przebudowane na pół lotniskowce, w wyniku, czego powstała hybryda pancernika i lotniskowca. Tak jak prawie we wszystkich flotach i w Japonii budowano krążowniki liniowe, były to dwa typy okrętów Kongo i Akagi, tylko okręty typu Kongo zostały ukończone jako krążowniki liniowe, Akagi został przebudowany na lotniskowiec. Przebudowano po wojnie wiele okrętów, a część nie ukończono. Wynikło to z traktatów rozbrojeniowych w Waszyngtonie i Londynie po zakończeniu wojny. Wkład Japonii w I wojnę światową był niewielki a korzyści z niej znacznie większe, japończycy przejęli wszystkie niemieckie kolonie.