Pancernik Markgraf
Austro-Węgry Francja Niemcy Japonia Rosja Stany Zjednoczone  Wielka Brytania Atlantyk Bałtyk Morze Śródziemne Artykuły i teksty Linki Bibliograf Autor strony
	Wyporność standardowa	25 796 t
	Wyporność bojowa	28 600 t
	Wymiary	Długość	175,4 m
		Szerokość	29,5 m
		Zanurzenie	9,19 m
	Uzbrojenie	10 x 305 mm SK L/50                      14 x 150 mm SK L/45                      6 x 88 mm SK/45                      4 x 88 mm Flak L/45                      5 w. torp. 500 mm G7
	Pancerz	Burta		350 mm
		Pokład		60 -100 mm
		Wieże		300 mm
		Stanowisko dowodzenia		300 mm
		Barbety		200 mm
		Kazamaty		170 mm
	Napęd	3 turbiny parowe, 15 kotłów parowych, 46 200 KM
	Prędkość	21,3 węzła
	Zasięg	3 600 ton węgla + 700 ton ropy.
	Paliwo	8 000 mil przy 12 węzłach
	Załoga	1136 ludzi
	Okręt typu „Koning”, zbudowano w stoczni AG Weser Bremen stępkę położono w listopadzie  1911 roku, wodowanie nastąpiło 16 kwietnia 1913 roku, budowę ukończono 1 października 1914  roku. 25 kwietnia 1916 roku osłania krążowniki liniowe ostrzeliwujące Yarmouth i Lowestoft. 31  maja 1916 roku uczestniczy w bitwie Jutlandzkiej, otrzymuje 5 trafień ciężkimi pociskami.  Podczas operacji Albion 12 października 1917 roku okręt walczy z baterią nadbrzeżną 4 x 152 mm  na półwyspie Ninnast na wyspie Ozylia. 26 listopada 1918 roku zostaje internowany w Scapa Flow  , wraz z całą niemiecką flotą przebywającą w brytyjskiej bazie ulega samozatopieniu w dniu 21  czerwca 1919 roku. W 1962 roku wrak sprzedany na złom.