Pancernik Mikasa

Austro-Węgry

Francja

Niemcy

Japonia

Rosja

Stany Zjednoczone 

Wielka Brytania

Atlantyk

Bałtyk

Morze Śródziemne

Artykuły i teksty

Linki

Bibliograf

Autor strony

 

 

 


 

 

 Wyporność standardowa

                                           15 140 t

 Wyporność  bojowa

                                           15 980 t

 Wymiary

 Długość

                             131,70 m

 Szerokość

                             23,16 m

 Zanurzenie

                             8,23 m

 Uzbrojenie

                                    4 działa 305 mm,
                                    14 dział 152 mm
                                    20 dział 76 mm
                                    12 dział 47 mm
                                    4 w. torp. 450 mm

 Pancerz

 Burta

                 152-228 mm

 Pokład

                     76 mm

 Wieże

                    250 mm

 Stanowisko dowodzenia

 

 Barbety

                   356 mm

 Kazamaty

                   152 mm

 Napęd

 2 silniki parowe potrójnego rozprężania
 Moc 15 000 KM

 Prędkość

                                         18 węzłów

 Zasięg

 

 Paliwo

 

 Załoga

                                           830 ludzi

 

 

 „Mikasa” został zbudowany w Vickers Ltd, Barrow-in-Furness, stoczni brytyjskiej. Budowę  rozpoczęto 21 stycznia 1899 roku a zakończono 1 marca 1902 roku. Wodowanie nastąpiło 8  listopada 1900 roku. Wzorowane na angielskich pancernikach były to w tamtym okresie jedne z  silniejszych i lepiej opancerzonych jednostek.
 „Mikasa” był największym, najnowocześniejszym i najpotężniejszym okrętem w Cesarskiej  Marynarce w momencie wcielenia i od razu został okrętem flagowym admirała Togo.
 Podczas  rosyjsko - japońskiej wojny brał udział w bombardowaniu Port Artur, w czasie ostrzału  został  trafiony 3 pociskami rosyjskiej artylerii i odniósł uszkodzenia.
 10 sierpnia 1904 roku bierze udział  w bitwie na Morzu Żółtym gdzie odnosi uszkodzenia i unika  staranowania przez pancernik  „Retwizan”.
 27 maja 1905 roku doszło do bitwy Cuszimskiej w której „Mikasa” również bierze  udział,  podczas dwudniowej bitwy eskadra rosyjska została rozgromiona. Sam pancernik odnosi  ciężkie  uszkodzenia trafiony 10 pociskami 305 mm i 22 pociskami 120-152 mm. Okręt zmuszony  był  udać się do remontu.
 Na zacumowanym w Sasebo okręcie dochodzi do wypadku, 12 września  1905 roku nastąpił  wybuch w wyniku którego zginęło 114 ludzi a okręt zatonął.
 Wydobyty 7  sierpnia 1907 roku . W czasie remontu planowano modernizację podczas której  miano wymienić  działa 305 mm na nowe. Planowano również usprawnić i zmodernizować  maszyny. Okręt miał być  dodatkowo uzbrojony w 16 dział 152 mm. Niestety z powodów  finansowych zrezygnowano z tych  modernizacji.
 Doprowadzono pancernik do stanu przed wybuchem i powrócił do służby w dniu 24  sierpnia 1908  roku.
 Okres I wojny światowej „Mikasa” spędził na ochronie Wysp Japońskich. W  roku 1921 wziął  udział w interwencji japońskiej na Syberii w czasie kontrrewolucji rosyjskiej .
 Już  wtedy został przeklasyfikowany na pancernik obrony wybrzeża. Podczas działań na  rosyjskich  wodach okręt wszedł na mieliznę koło wyspy Askold 17 września 1921 roku.
 Ze względu na wiek i  stan techniczny okręt naprawiono w minimalnym stopniu i 20 września 1923  roku zostaje  wycofany ze służby.
 W roku 1926 w listopadzie okręt został otwarty jako muzeum w Yokosuka.
 Po II wojnie światowej stan okrętu pogorszył się bardzo, z powodu braku pieniędzy na naprawy i  konserwację.
 W 1959 roku stan był taki że zdecydowano się na pocięcie go na złom. Jednak po  kampanii na  rzecz ratowania okrętu, wspartej przez admirała Chesteru W. Nimitza okręt w 1960  roku  wyremontowano i powrócił jako pomnik marynarki japońskiej i admirała Togo.