|
|
|
Krążownik
Liniowy Moltke |
|||
|
|
|
|
|||
|
Wyporność
standardowa |
22 979 t | ||||
|
Wyporność
bojowa |
25 400 t | ||||
|
Wymiary |
Długość |
185,5 m | |||
|
Szerokość |
29,5 m | ||||
|
Zanurzenie |
8,77 m | ||||
|
Uzbrojenie |
10 dział 280 mm, 10 dział 150 mm, 12 x 88 mm, 4 w. torp. 500 mm |
||||
|
Pancerz |
Burta |
270 mm | |||
|
Pokład |
50 mm | ||||
|
Wieże |
230 mm | ||||
|
Stanowisko
dowodzenia |
|
||||
|
Barbety |
|
||||
|
Kazamaty |
|
||||
|
Napęd |
|
||||
|
Prędkość |
28,4 węzłów | ||||
|
Zasięg |
|
||||
|
Paliwo |
|
||||
|
Załoga |
|
||||
|
|
|
||||
Okręt zbudowany w stoczni Blohm & VoB Hamburg w latach 1908-1911 . 11 maja 1912 roku razem z krążownikiem Stettin wyrusza z Kiel w celu złożenia wizyty w Nowym Yorku . Wizyta trwa od 8 czerwca do 13 czerwca 1912 roku . 24 czerwca okręt powraca do Kiel. Między 4 a 6 lipca 1912 roku eskortuje Cesarski Yacht Hohenzollern. 9 lipca 1912 roku zostaje mianowany okrętem admiralskim 1 Grupy Rozpoznawczej. 28 sierpnia 1914 roku uczestniczy w nieudanej operacji przeciwko brytyjskim krążownikom liniowym. 3 listopada 1914 roku bierze udział w ostrzeliwaniu brytyjskiego miasta Yarmouth. Miesiąc później uczestniczy w operacji J2 mającej na celu ostrzał miasta i portu Hertlepool bronionego przez baterie nadbrzeżne 3 x 152 m i 18 x 102 mm. Obrona portu posiadała również 18 w. torp. 450 mm. Obie operacje nie przyniosły sukcesów Niemcom a zwróciły uwagę brytyjską na działania krążowników liniowych. Doprowadziło to do bitwy na Doggerbank z brytyjskimi krążownikami liniowymi. Okręt razem z dwoma krążownika 1 Grupy Rozpoznawczej, uczestniczył również w operacjach na Bałtyku, między innymi 8 sierpnia 1915 roku osłania flotę podczas nieudanego forsowania Cieśniny Irbeńskiej. 10 sierpnia 1915 roku bierze udział w wypadzie pod Uto gdzie patrolowały rosyjskie krążowniki pancerne ochraniane przez baterie nadbrzeżną 2 x 152 mm. Akcja była całkowicie nieudana. 19 sierpnia 1915 roku podczas ponownego forsowania Cieśniny Irbeńskiej o godzinie 8:10 dowódca brytyjskiego okrętu podwodnego E1 ujrzał w peryskopie krążowniki liniowe admirała Hippera idące w szyku liniowym, o godzinie 8:20 z odległości 200 m wystrzelił 2 torpedy do niemieckich okrętów, jedna z nich trafiła w dziób krążownik Moltke. Wybuch spowodował duże zniszczenia i zalanie kilku przedziałów. Okręt z prędkością 15 węzłów wycofał się z akwenu. Napraw dokonano w Hamburgu. 25 kwietnia 1916 roku bombarduje ponownie Yarmouth i Lowestoft. 30 maja dochodzi do największej bitwy w historii pancerników, do bitwy Jutlandzkiej. W początkowej fazie Moltke ostrzeliwuje brytyjski krążownik liniowy Tiger, ale sam znajduje się pod ostrzałem 2 brytyjskich krążowników Tigra i New Zeland. 3 pociski z Moltke trafiają w Tigra, jeden z nich przebija pancerz wieży X gdzie szerzy śmierć i rany. Drugi pocisk z Moltke spowodował że marynarze z wieży Y Tigra uznali się za urodzonych pod szczęśliwą gwiazdą. Pocisk ten przebił pancerz czołowy wieży i wylądował między działami zabijając po drodze marynarza i nie wybuchł. W dalszej części bitwy okręt walczy razem z pancernikami niemieckimi przeciwko Royal Navy, ostrzeliwuje okręty brytyjskie na "zakręcie śmierci" między innymi pancernik Malaya. Okręt w czasie bitwy otrzymuje 4 trafienia ciężkimi pociskami. Naprawiany do 29 sierpnia 1916 roku. Moltke bierze udział w operacji "Albion" czyli w operacji opanowania wysp Moonsundzkich na Bałtyku. 12 października 1917 roku toczy pojedynek z baterią nadbrzeżną 4 x 152 mm na półwyspie Hunsort na Ozylii. W tym samym dniu osłania lądujące wojska desantowe. 25 kwietnia 1918 roku okręt został storpedowany przez okręt podwodny E42 w wyniku czego nabiera 2 400 t. wody do kadłuba. 24 listopada tak jak większość okrętów niemieckich zostaje internowany w Scapa Flow, gdzie 21 czerwca 1919 roku ulega samozatopieniu. Wrak wydobyty w 1927 roku i sprzedany na złom w 1929 roku. |
|||||
