Pancernik Nevada

Austro-Węgry

Francja

Niemcy

Japonia

Rosja

Stany Zjednoczone 

Wielka Brytania

Atlantyk

Bałtyk

Morze Śródziemne

Artykuły i teksty

Linki

Bibliograf

Autor strony


 

 

 


 

   

 Wyporność standardowa

                                           29 670 t

 Wyporność  bojowa

                                           31 706 t
                                    1945 rok 34 000 t

 Wymiary

 Długość

                             177,7 m

 Szerokość

                              32,9 m

 Zanurzenie

                               9 m

 Uzbrojenie

                                   12 x 356 mm L/45
                                   12 x 127 mm L/51
                                   8 x 127 mm L/25 plot
                                   4 x 76 mm L/50
                                   8 x 12,7 mm
                                   2 katapulty + 2 wodnosamoloty

 Pancerz

 Burta

                    343 mm

 Pokład

               127mm + 37 mm

 Wieże

                    457 mm

 Stanowisko dowodzenia

                    406 mm

 Barbety

                    330 mm
 Trawersy                     320 mm

 Napęd

 2 turbiny
 6 kotłów parowych
 moc 25 000 KM

 Prędkość

                                         20,2 węzła

 Zasięg

                            10 000 mil przy 10 węzłach

 Paliwo

                                      2 000 mazutu

 Załoga

                                         864 ludzi

 

 

 BB-36 "Nevada" okręt zbudowany w Bethlehem, Quincy . Stępkę położono 4.11.1912  wodowanie  nastąpiło 11.7.1914 a do służby wszedł w marcu 1916.
 "Nevada" operowała w czasie I wojny światowej na zachodnim Atlantyku oraz w rejonie  Karaibów, od połowy 1918 roku na wodach europejskich, stacjonował w Irlandii.
 Po wojnie pływała z wizytami do Brazylii w 1922 roku i w 1925 roku do Australii. Od roku 1927  przez 3 lata przechodziła modernizację, przebudowano maszty zamieniając koszowe na trójnogi,  zmieniono nadbudówkę, dodano działa przeciwlotnicze, wymieniono 12 kotłów parowych na 6  nowych.
 Przez następne 11 lat pływała w składzie Floty Pacyfiku, do dnia 7 grudnia 1941 roku kiedy to po  ataku japończyków na Pearl Harbor została wyrzucona na brzeg po trafieniu 1 torpedą i 5  bombami.
 Remontowana i modernizowana do 1943 roku, zmieniono między innymi uzbrojenie. Wszystkie  działa 127 mm wymieniono na nowoczesne dwudziałowe stanowiska dział 127 mm L/38,  zamontowano również 16 dział 40 mm L/56 4 x 4. Obronę przeciwlotniczą wzmocniono 16  pojedynczymi działkami 20 mm L/70.
 Po tych modernizacjach zostaje przeniesiona do Floty Atlantyku.
 W nastepnych latach wobec zagrożenia ze strony lotnictwa wzmocniono ponownie uzbrojenie plot,  najpierw do 9 x 4 40 mm L/56 Boforsa i 38 x 20 mm. Potem w 1945 roku do 10 x 4 40 mm L/56 i  20 x 2 oraz 5 x 1 20 mm Orlikona.
 W czerwcu 1944 roku wspiera wojska lądujące na plażach Normandii, w sierpniu i wrześniu  lądujące na południu Francji .
 W 1945 roku przechodzi do Floty Pacyfiku gdzie bierze udział w walkach o Iwo Jime i Okinawe.  Uszkodzona przez kamikadze 27 marca 1945 roku, 5 kwietnia uszkodzona przez artylerię  japońską.
 W lipcu 1946 bierze udział w testach jądrowych na Bikini. Sierpień 1946 to miesiąc skreślenia jej  ze stanu floty, 2 lata później odholowana w rejon Wysp Hawajskich i zatopiona ogniem dział i  torpedą.