Pancernik Nile

Austro-Węgry

Francja

Niemcy

Japonia

Rosja

Stany Zjednoczone 

Wielka Brytania

Atlantyk

Bałtyk

Morze Śródziemne

Artykuły i teksty

Linki

Bibliograf

Autor strony



 

 

          
 

 Wyporność  projektowa

    11 940 t

 Wyporność  standardowa

    12 590 t

 Wymiary

 Długość

    105,16 m

 Szerokość

   22,25 m

 Zanurzenie

   8,84 m

 Uzbrojenie

       4 x 343 mm L/35
       6 x 120 mm
       8 x 6 funtowe
       9 x 3 funtowe
       6 w.torp. 450 mm

 Pancerz

 Burta

          152-508 mm

 Pokład

           76 mm

 Trawersy  dziobowe  i rufowe

         406 mm i 356 mm

 Stanowisko dowodzenia

            356 mm

 Cytadela

           406-457 mm

 Wieże 

            457 mm

 Napęd

  2 maszyny parowe o mocy 7 500 KM, przy pełnym obiążeniu 12 000 KM, 6 kotłów parowych

 Prędkość

  15,1 węzła i 16,75 węzła

 Zasięg

  1050 mil przy 16 węzłach, 6500 mil przy 10 węzłach

 Paliwo

  Węgiel 1200 ton

 Załoga

 577 ludzi

 

 

 

Okręt zbudowany w stoczni  HM Dockyard, Pembroke, stępkę położono 8 kwietnia 1886 roku, wodowanie nastąpiło 27 marca 1888 roku a do służby został wcielony 10 lipca 1891 roku. Wcielenie nastąpiło z rocznym opóźnieniem, okręt ukończony praktycznie w lipcu 1890 roku przez rok oczekiwał na wieże z działami głównego kalibru.

Biorąc pod uwagę grubość pancerza a nie jakość materiału był to jeden z najlepiej opancerzonych okrętów, pancerz ważył 4 228 ton i było to 33,5 % ogólnej wyporności, razem z kadłubem wypierał 9 010 ton. Pozostała wyporność to maszyny, oprzyrządowanie i uzbrojenie.

Wejście do służby zostało przyspieszone by umożliwić okrętowi wzięcie udziału w wielkich manewrach tego roku. Wkrótce po zakończeniu ćwiczeń został skierowany na Morze Śródziemne by zastąpić tam pancernik „Benbow” udający się na remont. Służbę na tym akwenie zakończył w 1898 roku, kiedy został skierowany do ochrony portu w Devonport. W marcu 1903 roku przeniesiony w skład rezerwowej floty, na krótko powraca w skład czynnej floty podczas tworzenia Floty Metropolii, wchodzi w skład 4 dywizjonu w Dewonport. W lipcu przeniesiony w tak zwany dywizjon E i skreślony ze składu floty z przeznaczeniem na złomowanie. Sprzedany na złom 9 lipca 1912 roku firmie At Briton Ferry, Swansea, za 34 900 funtów.