Pancernik Retwizan
Austro-Węgry

Francja

Niemcy

Japonia

Rosja

Stany Zjednoczone 

Wielka Brytania

Atlantyk

Bałtyk

Morze Śródziemne

Artykuły i teksty

Linki

Bibliograf

Autor strony



 

  Wyporność standardowa – 12 780 t

 Wyporność bojowa – 12 900 t

 Wymiary – długość 117,8 m
                  szerokość 22 m
                  zanurzenie 7,2 m

 Uzbrojenie – 4 działa 305 mm L/40, Pattern 1895
                    12 dział 152 mm L/45, Pattern 1892
                    20 dział 75 mm L/50, Pattern 1892
                    24 działa 47 mm L/43 Hotchkiss
                    6 dział 37 mm L/23 Hotchkiss
                    6 w. torp. 381 mm, w tym 2 podwodne, zapas 17 torped
                   45 min

 Pancerz – burta 229 mm (78 x 2,14 m)
                pokład 51 – 76 mm
                wieże 229 mm dach 51 mm
                barbety 203 mm
               kazamaty 127 mm
               stanowisko dowodzenia 254 mm
               cały pancerz 3 300 ton (25,8%)

 Napęd – 2 maszyny parowe, 24 kotły parowe, 17 112 KM

 Prędkość – 18 węzłów

 Zasięg – 4 900-8 000 mil przy 10 węzłach. (Zależnie od zapasu węgla)

 Paliwo – węgiel 1 016 ton, max. 2 000 ton

 Załoga – 28 oficerów, 722 marynarzy

 Pancernik „Retwizan” został zbudowany w amerykańskiej stoczni Krampa w Filadelfii USA, stępkę położono 17 lipca 1899 roku, wodowanie nastąpiło 10 października 1900 roku, budowę ukończono 10 marca 1902 roku.

30 kwietnia 1902 roku okręt wyruszył w podróż przez Atlantyk by 13 maja dotrzeć do francuskiego Cherbourga. Po uzupełnieniu zapasów okręt 27 maja 1902 roku wyszedł ponownie w morze i wziął kurs na Bałtyk gdzie dotarł w pierwszych dniach czerwca. !8 czerwca 1902 roku podczas sztormu przeszedł dokowanie na redzie Kronsztadu, Uczyniono to w celu zamontowania uzbrojenia i brakujących elementów wyposażenia okrętu.

Do końca lata ukończono wszystkie prace i już 29 sierpnia 1902 roku okręt wziął udział w eksperymentalnym załadunku węgla na otwartym morzu podczas marszu okrętów.

31 października 1902 roku okręt wyruszył do dalekowschodniej bazy Port Artur, gdzie przybył 21 kwietnia 1903 roku.

W nocy 8 lutego 1904 roku rosyjskie okręty zostały zaatakowane na redzie portu przez japońskie torpedowce, „Retwizan” został trafiony torpedą i po nabraniu 2 200 ton wody został skierowany do remontu. Naprawa odbyła się między 24 lutym a 26 majem 1904 roku. Do 25 czerwca 1904 roku stojący w porcie okręt został trafiony pociskiem 120 mm i nabrał ponownie około 500 ton wody. Po remoncie brał udział w bitwie na Morzu Żółtym 10 sierpnia 1904 roku, podczas walki okręt wystrzelił w stronę japońskich okrętów 77 pociski 305 mm i 310 kalibru 152 mm, 341 kalibru 75 mm i 290 kalibru 47 mm. Sam otrzymał trafienia 21-23 pociskami kalibru 203-305 mm, spowodowane to było załamaniem szyku rosyjskiego zespołu po zablokowaniu steru na flagowym pancerniku. Dowodzący „Retwizanem” kmdr Szczęsnowicz samotnym atakiem na japoński zespół dał czas okrętom rosyjskim na uporządkowanie szyku. Pancernik podjął nawet próbę taranowania najbliższego japońskiego pancernika „Mikasa”, w czasie wymiany ognia na „Mikasie” nastąpiła silna eksplozja ale również w tym samym momencie został ranny dowódca „Retwizana” co spowodowało przerwanie ataku. W bitwie zginęło 6 ludzi a 43 zostało rannych.

Po powrocie do Port Artur okręt znalazł się pod ciągłym ostrzałem japońskiej artylerii. Zatonął 23 listopada 1904 roku.

W styczniu 1906 roku został podniesiony i po remoncie wcielony do floty japońskiej pod nazwą „Hizen”.

Z listy floty został skreślony w 1922 roku a zatopiony w czerwcu 1924 roku jako okręt cel.