Pancernik Retwizan
Austro-Węgry Francja Niemcy Japonia Rosja Stany Zjednoczone  Wielka Brytania Atlantyk Bałtyk Morze Śródziemne Artykuły i teksty Linki Bibliograf Autor strony
	Wyporność standardowa	12 780 t
	Wyporność bojowa	12 900 t
	Wymiary	Długość	117,8 m
		Szerokość	22 m
		Zanurzenie	7,2 m
	Uzbrojenie	4 działa 305 mm L/40, Pattern 1895             12 dział 152 mm L/45, Pattern 1892             20 dział 75 mm L/50, Pattern 1892             24 działa 47 mm L/43 Hotchkiss             6 dział 37 mm L/23 Hotchkiss             6 w. torp. 381 mm, w tym 2 podwodne, zapas 17 torped             45 min
	Pancerz	Burta		229 mm (78 x 2,14 m)
		Pokład		51 – 76 mm
		Wieże		229 mm dach 51 mm
		Stanowisko dowodzenia		254 mm
		Barbety		203 mm
		Kazamaty		127 mm
	Napęd	2 maszyny parowe  24 kotły parowe  Moc 17 112 KM
	Prędkość	18 węzłów
	Zasięg	4 900-8 000 mil przy 10 węzłach. (Zależnie od zapasu węgla)
	Paliwo	węgiel 1 016 ton, max. 2 000 ton
	Załoga	28 oficerów, 722 marynarzy
	Pancernik „Retwizan” został zbudowany w amerykańskiej stoczni Krampa w Filadelfii USA,  stępkę położono 17 lipca 1899 roku, wodowanie nastąpiło 10 października 1900 roku, budowę  ukończono 10 marca 1902 roku.  30 kwietnia 1902 roku okręt wyruszył w podróż przez Atlantyk by 13 maja dotrzeć do  francuskiego Cherbourga. Po uzupełnieniu zapasów okręt 27 maja 1902 roku wyszedł ponownie w  morze i wziął kurs na Bałtyk gdzie dotarł w pierwszych dniach czerwca.  18 czerwca 1902 roku podczas sztormu przeszedł dokowanie na redzie Kronsztadu, Uczyniono to  w celu zamontowania uzbrojenia i brakujących elementów wyposażenia okrętu.  Do końca lata ukończono wszystkie prace i już 29 sierpnia 1902 roku okręt wziął udział w  eksperymentalnym załadunku węgla na otwartym morzu podczas marszu okrętów.  31 października 1902 roku okręt wyruszył do dalekowschodniej bazy Port Artur, gdzie przybył 21  kwietnia 1903 roku.  W nocy 8 lutego 1904 roku rosyjskie okręty zostały zaatakowane na redzie portu przez japońskie  torpedowce, „Retwizan” został trafiony torpedą i po nabraniu 2 200 ton wody został skierowany  do remontu. Naprawa odbyła się między 24 lutym a 26 majem 1904 roku.  Do 25 czerwca 1904 roku stojący w porcie okręt został trafiony pociskiem 120 mm i nabrał  ponownie około 500 ton wody.  Po remoncie brał udział w bitwie na Morzu Żółtym 10 sierpnia 1904 roku, podczas walki okręt  wystrzelił w stronę japońskich okrętów 77 pociski 305 mm i 310 kalibru 152 mm, 341 kalibru 75  mm i 290 kalibru 47 mm.  Sam otrzymał trafienia 21-23 pociskami kalibru 203-305 mm, spowodowane to było załamaniem  szyku rosyjskiego zespołu po zablokowaniu steru na flagowym pancerniku. Dowodzący „Retwizanem” kmdr Szczęsnowicz samotnym atakiem na japoński zespół dał czas okrętom  rosyjskim na uporządkowanie szyku.  Pancernik podjął nawet próbę taranowania najbliższego japońskiego pancernika „Mikasa”, w  czasie wymiany ognia na „Mikasie” nastąpiła silna eksplozja ale również w tym samym momencie  został ranny dowódca „Retwizana” co spowodowało przerwanie ataku. W bitwie zginęło 6 ludzi a  43 zostało rannych.  Po powrocie do Port Artur okręt znalazł się pod ciągłym ostrzałem japońskiej artylerii. Zatonął 23  listopada 1904 roku.  W styczniu 1906 roku został podniesiony i po remoncie wcielony do floty japońskiej pod nazwą  „Hizen”.  Z listy floty został skreślony w 1922 roku a zatopiony w czerwcu 1924 roku jako okręt cel.