Krążownik Liniowy Von der Tann
Austro-Węgry Francja Niemcy Japonia Rosja Stany Zjednoczone  Wielka Brytania Atlantyk Bałtyk Morze Śródziemne Artykuły i teksty Linki Bibliograf Autor strony
	Wyporność standardowa	19 064 t
	Wyporność bojowa	21 700 t
	Wymiary	Długość	171,7 m
		Szerokość	26,6 m
		Zanurzenie	8,91 m
	Uzbrojenie	8 x 280 mm                    10 x 150 mm                    16 x 88 mm                    4 x 88 mm plot                    4 w. torp. 450 mm
	Pancerz	Burta		250 mm
		Pokład		50 mm
		Wieże		230 mm
		Stanowisko dowodzenia		Dziobowe 250 mm                Rufowe 200 mm
		Barbety		170 mm
		Kazamaty		150 mm
	Napęd	2 turbiny parowe  18 kotłow parowych  Moc 79 000 KM
	Prędkość	27,4 w
	Zasięg
	Paliwo	2800 t węgla
	Załoga	923 ludzi
	Okręt zbudowano w stoczni Blohm & VoB Hamburg w latach 1908-1910. Był pierwszą    jednostką  tego typu w flocie niemieckiej, a zarazem odpowiedzią na tego typu brytyjskie  konstrukcje. W maju 1910 roku rozpoczęto próby stoczniowe i odbiorcze na okręcie. Oficjalnie  okręt został wcielony 1 września 1910 roku. Od 20 lutego do 6 maja 1911 roku Von der Tann  odbył podróż do Ameryki Południowej , połączoną z wizytą w portach Rio de Janeiro i Buenos  Aires. 8 maja 1911 roku zostaje przydzielony do 1 Grupy Rozpoznawczej. W dniach 20-29  czerwca 1911 roku uczestniczy w paradzie w Spithead. 28 września 1911 roku zostaje okrętem  flagowym 1 Grupy Rozpoznawczej. W czerwcu 1912 roku przechodzi naprawy w Wilhelmshaven.  Wybuch wojny zastaje okręt w 1 Grupie Rozpoznawczej razem z Moltke i Seydlitz. 28 sierpnia  1914 roku uczestniczy w nieudanej operacji przeciwko brytyjskim krążownikom liniowym. 3  listopada 1914 roku bierze udział w ostrzeliwaniu brytyjskiego miasta Yarmouth. Miesiąc później  uczestniczy w operacji J2 mającej na celu ostrzał miasta i portu Hertlepool bronionego przez  baterie nadbrzeżne 3 x 152 m i 18 x 102 mm. Port posiadał również 18 w. torp. 450 mm. Obie  operacje nie przyniosły sukcesów Niemcom a zwróciły uwagę brytyjską na działania krążowników  liniowych. Doprowadziło to do bitwy na Doggerbank z brytyjskimi krążownikami liniowymi. Okręt  razem z dwoma krążownika 1 Grupy Rozpoznawczej, bierze udział w operacjach na Bałtyku,  między innymi 8 sierpnia 1915 roku osłania flotę podczas nieudanego forsowania Cieśniny  Irbeńskiej.  10 sierpnia 1915 roku bierze udział w wypadzie pod Uto gdzie były rosyjskie krążowniki pancerne  oraz bateria nadbrzeżna 2 x 152 mm. O godzinie 5:06 dojrzano maszty krążownika Bajan i  otworzono ogień z dział 280 mm. Gdy rosyjski okręt schronił się wśród szkierów przerwano  ostrzał. Ponownie otworzono ogień ale tym razem do baterii nadbrzeżnej. Z odległości 5 000 m  wystrzelono 62 pociski 280 mm i 60 pocisków 150 mm. Nie udało się trafić w baterię , za to ona  trafiła pociskiem 152 mm w przedni komin Von der Tanna. Po fałszywych alarmach o okrętach  podwodnych okręty opuściły ten akwen.  25 kwietnia 1916 roku bombarduje ponownie Yarmouth i Lowestoft. 30 maja dochodzi do  największej bitwy w historii pancerników, do bitwy Jutlandzkiej. W pierwszej fazie bitwy toczy  pojedynek z brytyjskim krążownikiem liniowym Indefatigable. Jest to najsłabszy z brytyjskich  krążowników ale mający działa 305 mm. Po wystrzeleniu 11 salw okręt przechodzi na ogień ciągły  by zaraz uzyskać trafienie w brytyjski pomost bojowy, chwilę później dwa pociski trafiają w rufę  Anglika. Następna salwa okazała się miażdżąca, weszła w kadłub Indefatigable powodując jego  wyjście z linii brytyjskich okrętów i eksplozję jego komór amunicyjnych. Po chwili okręt znika pod  powierzchnią morza. Po tym sukcesie teraz Von der Tann i Moltke znalazły się pod ciężkim  ostrzałem angielskich pancerników Malaya i Barham które przybyły na miejsce bitwy,   Von der Tann otrzymuje trafienie w rufę poniżej linii wodnej powodujące wdarcie się 600 t. wody,  następny pocisk 381 mm trafia w dziobową wieżę wykluczając ją z akcji. Podczas dalszej walki  ostrzeliwuje razem z Moltke pancernik Malaya. Po wykonaniu zwrotu przez niemiecką flotę bitwa  zostaje przerwana. Ta faza bitwy była sukcesem Niemców, jedynym problemem było to że  okazało się że flota idzie w stronę Anglii i została odcięta od swych baz. Pada rozkaz ponownego  ataku na Brytyjczyków,   Von der Tann bierze po godzinie 20 udział w szarży postrzelanych krążowników liniowych na  brytyjską flotę by utorować drogę dla swych pancerników do Niemiec. To było jak atak  śmiertelnie rannych zwierząt by uratować stado. Von der Tann po 3 trafieniach pociskami 381 mm  był pozbawiony artylerii głównej. Seydlitz trafiony 14 ciężkimi pociskami i z rozdartym bokiem od  trafienia torpedą, Moltke trafiony 3 ciężkimi pociskami, Lutzowa już nie było w szyku, te okręty  prowadził Derfflinger, zdolny do walki aczkolwiek trafiony 9 pociskami, płynęły torując drogę siłą  głównym.  Od 2 czerwca do 29 lipca 1916 roku okręt jest naprawiany w Wilhelmshaven. 24 listopada tak jak  większość okrętów niemieckich zostaje internowany w Scapa Flow, gdzie 21 czerwca 1919 roku  ulega samozatopieniu. Wrak wydobyty w dniu 7 grudnia 1930 roku. Sprzedany na złom w 1934  roku.