Pancernik Viribus Unitis
Austro-Węgry Francja Niemcy Japonia Rosja Stany Zjednoczone  Wielka Brytania Atlantyk Bałtyk Morze Śródziemne Artykuły i teksty Linki Bibliograf Autor strony
	Wyporność standardowa	20 548 t
	Wyporność bojowa	21 595 t
	Wymiary	Długość	152,1 m
		Szerokość	27,99 m
		Zanurzenie	8,58 m
	Uzbrojenie	12 x 305 mm L/45 (4x3)                            12 x 150 mm L/50 (12x1)                            18 x 66 mm L/50                            1915 roku12 x 66 mm + 2 x 66 pl                            1917 rok 12 x 66 + 4 x 6 mm plot L/50                            2 x 47 mm L/44 pl Skoda                            2ckm 8 mm 2 x 66 mm L/18 desantowe 4 w. torp. 533 mm
	Pancerz	Burta		280 mm
		Pokład		48 mm
		Wieże		280 mm
		Stanowisko dowodzenia		280 mm
		Kazamaty		180 mm
	Napęd	4 turbiny Persona  12 kotłów węglowych Yarrow z wtryskiem ropy  Moc 25 000 KM  2 śruby
	Prędkość	20 węzłów
	Zasięg	4200 mil/10 w
	Paliwo	1844 ton węgla, 267 ton oleju opałowego
	Załoga	38 oficerów, 1056 marynarzy
	Pancernik zbudowany w Treście w stoczni "Stabilimento Tecnico" przemianowanej w 1916 roku  na Austriawerft. Stępkę położono 24-07-1910 roku, wodowanie nastąpiło 20-06-1911 roku, do  służby wszedł 06-10-1912 roku. Nazwa okrętu odnosi się do dewizy monarchi Austro-Węgierskiej  (wspólnym wysiłkiem).  Były to pierwsze pancerniki we flocie CK z trzydziałowymi działami. Okręt pełnił służbę w 1  Dywizjonie Bojowym, I Eskadry Bojowej.  Po rozpadzie cesarstwa w 1918 roku okręt został przekazany Królestwu Południowych Słowian,    w  dniu 1 listopada został zaatakowany przez dwóch włoskich dywersantów. Po eksplozji 90  kilogramowych ładunków okręt przewrócił się do góry stępką i zatonął. Zgineło około 400 ludzi. W  chwili zatonięcia okręt znajdował się pod neutralną flagą.