Pancernik Wittelsbach 

Austro-Węgry

Francja

Niemcy

Japonia

Rosja

Stany Zjednoczone 

Wielka Brytania

Atlantyk

Bałtyk

Morze Śródziemne

Artykuły i teksty

Linki

Bibliograf

Autor strony




 

 


 

 

 Wyporność standardowa

                                           11 774 t

 Wyporność  bojowa

                                           12 790 t

 Wymiary

 Długość

                             126,8 m

 Szerokość

                              22,8 m

 Zanurzenie

                              7,95 m

 Uzbrojenie

                              4 x 240 mm L/40 (2 x 2)
                              18 x 150 mm L/40
                              12 x 88 mm L/30
                              12 ckm  

                              6 w.torp 450 mm

 Pancerz

 Burta

                    225 mm

 Pokład

                    50 mm

 Wieże

                    250 mm

 Stanowisko dowodzenia

                    250 mm

 

 

 Kazamaty

                     140 mm

 Napęd

   3 maszyny parowe o mocy 15 170 KM, 12 kotłów parowych

 Prędkość

                                         18,1 węzła

 Zasięg

                                  5 000 mil/10 węzłów

 Paliwo

              1800 ton węgla, w latach 1908-1909 200 ton ropy

 Załoga

                                          683 ludzi

 

 

 Prototyp serii 5 okrętów. Były rozwinięciem typu "Kaiser Friedrich III", mimo tego nie zmieniono  kalibru artylerii głównej, pozostając przy kalibrze 240 mm. Zmieniono jedynie ilość średniej  artylerii z 14 na 18 sztuk, równocześnie odchudzając pancerz burtowy do 225 mm.
 Zwiększono  moc maszynowni o 2000 KM co pozwoliło na zwiększenie prędkości okrętu do 18  węzłów.

 
Stępę pod okręt położono w 1899 roku w Kaiserliche Werft Wilhlemshaven, wodowanie nastąpiło  03.07.1900 roku a do służby okręt wszedł 15.10.1902 roku. W grudniu 1902 roku okręt odbywa  treningi i zaprawę morską.
 13 grudnia 1902 roku wchodzi na mieliznę w pobliżu Kiel, dopiero po 7 dniach został uwolniony z  mielizny.
 20.09.1910 roku ze względu na przestarzałą konstrukcje został przeniesiony do floty rezerwowej.
 Rok później 16.10 przywrócony do służby, a w 1913 roku został przeznaczony do jednostek  szkolnych.
 
W dniach 5-31.07.1913 roku transportuje statuę do Norwegi będącą darem dla narodu  norweskiego.
 Na początku 1914 roku wcielony do dywizjonu szkolnego. Po wybuchu wojny został wcielony do  4 dywizjonu i stacjonował na Bałtyku.
 
W sierpniu 1914 roku bierze udział w akcji ratunkowej krążownika "Magdeburg". Do listopada  1915 roku operuje na Bałtyku i Morzu Północnym.
 11.11.1915 roku wycofany do Kiel i skreślony ze stanu floty bojowej, w 1918 roku planowano  przebudowę na okręt cel.
 Na krótko powraca do służby w 1919 roku jak okręt baza trałowców.
W 1920 roku wycofany ze służby i 7.07.1921 roku sprzedany na złom.