"GOTOWOŚĆ DZIECKA DO PODJĘCIA NAUKI W SZKOLE"

Zadaniem przedszkola jest przygotowanie dziecka do podjęcia nauki w szkole. Przejście z przedszkola do szkoły jest dla dziecka bardzo ważnym krokiem. To przekroczenie pierwszego progu edukacyjnego. Wychowując dzieci przedszkolne zgodnie z zasadą i regułami inteligencji emocjonalnej możemy w znacznym stopniu wpłynąć na przyszłe osiągnięcia dzieci w szkole.

O sukcesie dziecka w szkole decyduje nie tylko nadzwyczajna umiejętność czytania czy znajomość faktów, co zbiór cech emocjonalnych i społecznych: pewność siebie i ciekawość, wiedza o tym, jakiego zachowania oczekuje się od niego i jak ma być powściągliwym, aby nie zachować się źle, umiejętność czekania, stosowanie się do wskazówek i zwracanie się do nauczycieli o pomoc oraz zdolność wyrażania swoich potrzeb w kontaktach z innymi dziećmi.

Gotowość dziecka do rozpoczęcia nauki w szkole zależy od najbardziej podstawowej formy wiedzy, od tego, jak się uczy.

Oto kluczowe składniki wpływające na gotowość dziecka do rozpoczęcia nauki w szkole związane z rozwojem emocjonalnym i społecznym dziecka:

.  WIARA W SIEBIE. Jest to poczucie posiadania kontroli i panowania nad swoim ciałem, zachowaniem i otaczającą
rzeczywistością; przekonanie dziecka, że najprawdopodobniej uda mu się zrobić to, czego się podejmie i że dorośli pomogą mu w razie potrzeby.

.  CIEKAWOŚĆ. Przekonanie, że dowiadywanie się nowych rzeczy jest czymś pozytywnym i sprawia przyjemność.

.  INTENCJONALNOŚĆ. Chęć i zdolność wpływania na bieg spraw oraz wytrwałe do tego dążenie. Związane jest to z poczuciem posiadania odpowiednich umiejętności i własnej skuteczności.

.  SAMOKONTROLA. Zdolność kształtowania i kontrolowania swoich działań w odpowiedni do wieku sposób; poczucie kontroli wewnętrznej

.  TOWARZYSKOŚĆ. Zdolność nawiązywania kontaktów z innymi, opierająca się na poczuciu bycia przez nich rozumianym i na rozumieniu ich.

. UMIEJĘTNOŚĆ POROZUMIEWANIA SIĘ. Chęć i zdolność do wymiany myśli, uczuć i pomysłów z innymi. Związane to jest z ufaniem innym i poczuciem przyjemności, jakie daje dziecku rozmowa z innymi osobami, również z dorosłymi

. UMIEJĘTNOŚĆ WSPÓLDZIAŁANIA. Zdolność traktowania swoich potrzeb na równi z potrzebami innych członków grupy i harmonizowania ich.

To czy dziecko przekraczając po raz pierwszy próg szkoły, będzie posiadało te umiejętności zależy od tego jak dużo uwagi poświęcają temu rodzice i my nauczyciele.

Od nas zależy charakter relacji dorosły - dziecko, on decyduje na ile i jak rozwija się dojrzałość emocjonalna dzieci. Oto kilka sentencji w relacji dorosły - dziecko:

Aby dziecko było wrażliwe - traktuj je godnie

Aby dziecko szanowało i lubiło siebie i innych - traktuj je z szacunkiem

Aby dziecko umiało okazywać uczucia i radzić sobie z nimi - okazuj szacunek dla jego uczuć i pokaż jak radzisz sobie ze swoimi uczuciami

Aby dziecko miało do nas zaufanie i otworzyło się przed nami - stań po jego stronie